Það er mikill munur á inntakslónum fyrir rennslisvirkjanir og á miðlunarlónum, eins og við þekkum inni á hálendinu. Lón fyrir rennslisvirkjanir eru fyrst og fremst af rekstrar- og öryggislegum forsendum. Þau eru til að jafna rennslið að virkjuninni, til að tryggja nægt vatn og vegna ísvarna o.fl. Virkjunin byggir á nauðsynlegu rennsli til sín sem hægt er að tryggja með litlu lóni ofan virkjunarinnar. Lónin munu ekki safna vatni til geymslu, heldur mun tryggt að ávallt renni jafn mikið vatn úr lónunum og inn í þau koma. Þannig verða engar sveiflur í yfirborði lónsins. Þannig mun lítið fok af lausum efnum verða úr fjöru lónsins líkt og getur orðið í miðlunarlónum þar sem vatnsyfirborðið hækkar og lækkar árvisst.

Í dag er þegar mikið fok af lausum efnum af áreyrum Þjórsár. Þegar lón verða komin í neðanverða Þjórsár mun það svæði sem fokið getur af í heildina minnka og að mestu um að ræða þau svæði þar sem ánni er veitt úr farvegi sínum þar sem fok getur aukist. Það mun hinsvegar alveg hverfa á þeim svæðum þar sem lón koma og þau svæði eru talsvert mun stærri en svæðin þar sem vatn minnkar. Áfok úr árfarvegi Þjórsár mun því minnka með tilkomu virkjananna.

Margir halda því fram að nægir virkjanakostir séu til staðar á hálendinu, en slíkt er rangt. Þeir eru ekki svo margir. Virkjanakostir Þjórsár eru hinsvegar afar góðir og hefur áin þegar verið beisluð að miklu leyti. Þær virkjanir sem fyrirhugað er að byggja í neðanverðri Þjórsá hafa ekki mikil umhverfisárif og um 93% af fyrirhuguðum lónum verða nú þegar í farvegi árinnar. Þá er rétt að benda á að flestar virkjanir á Íslandi eru í byggð, nægir að nefna Elliðarárvirkjun, Sogsvirkjanir og Laxárvirkjanir sem allar eru í byggð og í sátt við umhverfi sitt. En einnig mun stærri virkjanir eins og Búrfellsvirkjun, Fljótsdalsvirkjun, Blönduvirkjun og svo Kröfluvirkjun. Það er því heldur ekki rétt sem margir halda fram að flestar virkjanir á Íslandi séu á miðhálendinu, þær virkjanir eru í minnihluta.

Unnið hefur verið að veigamiklum rannsóknum á svæðinu þar sem sprungur eru kannaðar og eru mannvirkin hönnuð til að standast nokkuð stærri jarðskjálfta en komið hafa á svæðinu og vitað er um.

Byggður verður laxastigi samhliða stíflugerð við Urriðafoss og núverandi laxastigi við Búða verður lagfærður þannig að hann nýtist áfram. Þá verður einnig byggður nýr laxastigi við Hvammsvirkjun í landi Núps.

Stuðst verður við bestu mögulegu tækni, svokallaða seiðaveitu sem er hönnuð með það að markmiði að fleyta seiðunum framhjá inntaki virkjana með meiri fallhæð en 30-40 m.

Gengið er út frá því að þar sem Þjórsá verður leidd út farvegi sínum verði eftir um 15 rúmmetrar á sekúndu að vetri, en allt að 150 rúmmetrar á sekúndu að sumri. Þá er ennfremur gert ráð fyrir yfirborðsrennsli vatns niður ána á göngutíma seiða á vorlagi m.a. niður Búðafoss og á seiðaveitu við Urriðafoss.